Marmertaling

Algemeen

De marmertaling is een op het eerste zicht wat eentoning grijs-bruin voorkomend eendje. Het heeft echter toch ook zijn charmes. De ronde vlekken die over zijn vederkleed verspreid zijn, laten een gemarmerd patroon ontstaan. Ze blijven het ganse jaar door op kleur. Ze gedragen zich niet agressief tegenover ander eenden. De eenden zijn overwegend zwijgzaam. Het mannetje brengt soms een licht sissend geluid voor. Hij strekt hiervoor zijn nek en zet zijn kuif op. Vervolgens slaat hij zijn nek hevig achterover. Opvallend is dat de onderkant van de vleugels niet getekend is. De onderkant is immers wit. In zijn natuurlijk biotoop (Spanje en zuiden van de vroegere Sovjet-Unie) is de vogel de laatste tijd bedreigd vooral door de jacht en door de drooglegging van bepaalde gebieden.

Beschrijving

De alle twee geslachten zijn bijna identiek. Er zijn niettemin enkele verschillen waar te nemen. Zo is het vrouwtje iets kleiner dan het mannetje. Het mannetje heeft een uitgesproken kuif. Bij het vrouwtje is deze slechts minstens aanwezig. De snavel van het mannetje is volledig zwart. De snavel van het vrouwtje is zwart met olijfgroene vlekken langs alle twee kanten.

Mutaties

Er zijn geen mutaties gekend. Sommige bronnen spreken over een kruising tussen Baikal en Marmertaling met als lees meer over Marmertaling